หายไปไหนเหนอ บายดีบ่เหนอ

เห็นใน slide ไปเที่ยวหลายทีเลย อิจฉามาก รูปสวยดี ว่าแต่แฟนปุ๊กกี้หน้าเหมือนพระเอกหนังอินเดียเลยอ่ะ ++55++ หวังว่าคงบายดีนะจ้ะ แวะมาทัก(^.^)

อ่านแล้ว เจ็บจี๊ด...ตรงใจ

> บทความโดย นพ.สุกมล วิภาวีพลกุล / ภาควิชาจิตเวชศาสตร์
> มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
> ในฐานะผู้ชายดีๆ ที่หายากคนหนึ่ง ผมรู้สึกเห็นใจสตรีเพศจริงๆครับ...
> ช่วงเวลาในการเลือกคู่ของเธอทั้งหลายช่างสั้นยิ่งนัก
> พราะช่วงอายุขัยของวัยสาวเริ่มผลิบานเมื่อประมาณ 13 ปี
> แล้วมาสุดเขตแดนเมื่อวัยสามสิบ...
>
>
> วันเกิดครบรอบ 30 จึงเป็นตัวเลข! แห่งความสะเทือนขวัญ
> ก่อให้เกิดความตื่นตระหนก...
> หลายคนไม่อยากพูดถึง คนอื่นก็ไม่ควรเอ่ยปากด้วย...
> ถือเป็นมารยาทสังคมอย่างหนึ่ง ยกเว้นพวกมีวาจาเป็นอาวุธ
> ที่ชอบถามว่า "ปาอะไรเอ่ยที่ผู้หญิงกลัวที่สุด"
> เฉลย '! ปาเข้าไปสามสิบยังไม่มีผัว ' ...
> ใครดันถาม มันผู้นั้นสมควรตาย
> ตอนเรียนหนังสือเป็นนักเรียนนักศึกษา
> คุณพ่อคุณแม่ก็สอนนักสอนหนาว่า
> 'อย่าริรักในวัยเรียน ' 'ตั้งใจเรียนหนังสือให้ดี จบแล้วค่อยมีแฟน'
> ทั้งๆ ที่ไอ้ตอนเรียนหนังสือมีโอกาสพบปะเพศตรงข้ามมากหน้าหลายตา
> ก็หาได้สนใจไม่ เป็นคนประเภท 'รักไม่ยุ่ง มุ่งแต่เรียน'
> ทุ่มเทชีวิตให้แก่การศึกษา...เมื่อเติบใหญ่เราจะได้มีวิชา
> เป็นเครื่องหาเลี้ยงชีพสำหรับตน
> หลังจบการศึกษา ประกอบสัมมาอาชีวะ ขณะเดียวกันก็ใช้เวลาว่าง
> เลือกสรร ควานหา ผู้จะมาเป็นเจ้าบ่าวในอนาคต
> ตั้งสเปกว่าต้องได้แฟนหนุ่มประเภทซูเปอร์เพอร์เฟค
> อย่างวิลลี่ แมคอินทอชหรือจอห์นนี่ แอนโฟเน่ หรืออย่างน้อยๆ
> ก็ต้องมาดแมนแฮนซั่ม หล่อล่ำดำขรึม ถึง
> จะได้มาตรฐาน... ไอ้ประเภทหุ่นอัฟริกา หน้าติมอร์
> อย่าได้สะเออะหน้ามาให้เห็น...ไม่มีทางได้แอ้มหรอก
> จากวันเป็นเดือน - จากเดือนเป็นปี
> ความรักไม่มีวี่แววคืบหน้าแม้วันเวลา
> ผ่านไป... เพราะที่ทำงานทั้งห้องมีผู้ชายอยู่แค่ 5 คน
> เจ้านายก็! มีเมียแล้ว... ไม่อยากตกเป็นภรรยาบุญธรรม
> สองคนดันเป็นเกย์...อีกคนยังลังเลอยู่ว่าจะเป็นดีหรือเปล่า
> คนสุดท้ายเป็นชายแท้
> แต่กำลังถูกแย่งตัวระหว่างเกย์สองคนอยู่
> ไม่อยากเข้าไปเป็นมือที่สาม...
> นั่งรถมาทำงานก็สองชั่วโมงครึ่ง
> กลับอีกสองชั่วโมงสี่สิบนาที กลับถึงบ้าน หมดสิ้นกำลัง
> ขอนอนเอาแรงก่อน.........
> ขณะที่งีบหลับอย่างสนิท ภาพในความฝันที่เธอเห็นคือ
> สถาบันการศึกษาที่เธอจบมา...
> แหล่งที่มีเพศตรงข้ามชุกชุม เธอหวนรำลึกนึกถึงผู้ชายดีๆ
> ที่เขาเคยอุตส่าห์มาเฝ้าตามจีบ ตามง้อตามตื้อ
> แล้วเราเล่นตัวจนเคยตัว
> ในที่สุดผลประโยชน์ตกอยู่ที่เพื่อนสนิท
> เป็นที่เรียบร้อย...
> แหม ! ไม่น่าเลย ยิ่งคิดยิ่งเสียดายจริงจริ๊ง...ตื่นพอดี
> เจอโลกแห่งความจริง ดำเนินชีวิตไปแต่ละวัน
> ยิ่งเข้าหน้าหนาว ซองสีชมพูกลิ่นหอมๆจากเพื่อนๆ
> เริ่มทยอยมา ตามหลังซอง กฐินซองผ้าป่าที่เพิ่งหมดฤดูกาล...
> พอไปในงาน ดันเจอคำถามสะกิดใจอีกว่า
> 'เมื่อไรจะถึงคิวแจกการ์ดของตัวบ้างล่ะ'...
> 'โถ! การ์ดแต่งงานน่ะพิมพ์เสร็จแล้ว
> เหลือแต่ชื่อเจ้าบ่าวที่ยังไม่ได้เลือกว่าจะเป็นใคร
> เพราะครั้งนี้เขาเปลี่ยนระบบเลือกตั้งใหม่ ยังงงๆ
> เรื่องปาร์ตี้ลิสต์อยู่เลย'
> เอ๊ะ...เกี่ยวอะไรกัน!...ในใจก็คิดว่า '
> ก็ฉันอยู่เป็นโสดนี่มันไม่ดียังไง
> หนักกระบาลใครรึเปล่า'
> เคยตั้งคำถามกันไหม...ว่าทำไมต้องแต่งงาน(กันด้วย!)...
> คำตอบจากเพื่อนๆ
> ที่แต่งงานแล้วหรืออยากจะแต่งงานอาจมีหลากหลาย...
> 'อยู่คนเดียวมันว้าเหว่ อยากมีใครสักคนไว้แก้เหงา ' ...
> รายนี้เห็นผู้ชาย เป็นตัวคลายเหงา
> 'รายได้ไม่พอใช้ หาคนช่วย (หาเงิน) ' ...
> ผมกลัวมาช่วยผลาญเงินมากกว่า
> 'อยากมีลูก ก็ต้องหาพ่อก่อนสิ '...
> เกิดได้ลูกแล้วจะทิ้งพ่อรึเปล่าเนี่ยะ
> 'โรงงานพร้อมแล้ว ขาดผู้ประกอบการ'...
> เจ้าของคำตอบกำลังหาผู้ร่วมลงทุนฯลฯ
> อันว่า ' ชีวิตคู่ ' อยู่ไปเพื่อสิ่งใด ?
> ชีวิตคู่ คือ การเติมเต็มซึ่งกันและกัน ดังนั้นเมื่อมีชีวิตสมรสแล้ว
> ครึ่งหนึ่งของ ชีวิตเราจะหายไป
> ในส่วนที่ขาดจะมีครึ่ งชีวิตของอีกฝ่ายมาเติมแต่งแห่งพื้นที่ว่างนั้น
> ขณะที่ครึ่งชีวิตของเราที่หาย ก็มิได้สูญสลายไปไหน
> มันก็ไปเติมที่ว่างของคู่เรานั่นเอง
> จุดมุ่งหมายของ! การแต่งงานคือ
> การใช้ชีวิตคู่ให้มีความสุขมากขึ้นและมีชีวิตที่ดีขึ้น
> เมื่อเป็นสามีภรรยาแล้วต้องมีความสุขมากกว่าตอนอยู่คนเดียว
> ถ้าตอนอยู่ด้วยกันแล้ว มีแต่ความทุกข์ ความเจ็บปวด
> ทุกข์ทรมาน
> ก็ไม่รู้ว่า จะแต่งงานไปหาพระแสงดาบคาบค่ายที่ไหน...
> อยู่คนเดียวมันส์กว่า
> ชีวิตคู่ต้องเกื้อกูลกันและกัน ความก้าวหน้าของสามี
> ภรรยาต้องมีส่วน
> อย่างน้อยก็ปลอบใจในยามที่สามีเครียดจากการงาน
> ชีวิตภรรยาถ้าไม่คิดเอาดี ในทางโลกก็เจริญในทางธรรม
> กำลังใจต้องได้จากสามีเช่นกัน
> อย่างน้อยก็อย่าหาทุกข์มาสุมเพิ่ม...
> ถ้าคู่รักของเราประกอบมิจฉาอาชีวะ ติดเหล้า เล่นการพนัน
> โกงบ้านกินเมือง
> ชีวิตอีกฝ่ายก็เหมือนตก นรกทั้งเป็น
> เพราะฉะนั้นเวลาเลือกแฟน
> แทนที่จะให้ความสำคัญกับเรื่องรูปร่างหน้! าตา
> ฐานะการเงิน ยี่ห้อรถเก๋งที่ใช้อยู่ ฯลฯ
> เปลี่ยนเป็นเงื่อนไขแค่สองข้อที่จำแสนง่าย คือ
> หนึ่ง - สุขใจยามอยู่ใกล้ชิด
> สอง - คู่ช่วยคิดชีวิตก้าวหน้า
> เพราะชีวิตคู่คือการเติมเต็มชีวิตแก่กันและกัน
> หาใช่เป้าหมายเพื่อการเสริม เพิ่มความเสียว
> เพราะอยู่คนเดียวก็เสียวได้ ไม่ง้อใครให้เสียเวลา
> ไม่เสียชาติเกิดหรอกครับ ถ้าคุณจะใช้ชีวิตเป็นโสด
> ถือคติประจำใจว่า 'อยู่เป็นโสด ดีกว่ามีผัวเลว '
> ถึงหนู๋จะมาสาย แต่ก็กลับตรงเวลาน่ะค่ะ
> ความพอใจ ไม่ใช่การมีสิ่งที่ต้องการ แต่เป็นการต้องการสิ่งที่ตนมี


บทความโดย ---->>>> นพ.สุกมล วิภาวีพลกุล / ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์


ปุกกี้...อ่านดิ ขำๆ ดี

แล้วเจอกันจ้ะ เออ...เห็นรูป new house แล้วนะ แม่เปิดให้ดู คงจะน่าอยู่มาก ยังงัยพี่ก็ยินดีด้วยกับบ้านหลังใหม่นะ ชีวิตหลังแต่งงานก็ตอนนี้สบายบ้างแล้ว แทบไม่ต้องทำอะไรเลย มีเวลาออกกำลังกาย สวดมนต์ไหว้พระ ดูแลเสื้อผ้า หน้า ผม ตัวเองมากยิ่งขึ้น (แต่ทว่าตอนนี้แยกกันอยู่จ้ะ และแล้วก็ต้องอยู่คนเดียว กินคนเดียว นอนคนเดียว อีกเหมือนเดิม)

จ้าๆๆๆ คิดถึงน้า

น้องปุ๊ก จะกลับถึงเมืองไทยเมือไหร่จ๊ะ

ปุ๊กกี้ แฮะ พอดีเพิ่งว่างอ่ะ เพิ่งแวะมา สุขสันต์วันเกิดเด้อเพื่อน จำได้อยู่แต่ไม่ได้ว่ามานั่งน่าคอมจิง จิ๊ง !! อายุ วันโน สุขัง พะ ลั ง เด้อ

จริง ๆ แล้วก็ธรรมเนียมคล้าย ๆ กันแหละปุ๊กกี้ เด็ก ๆ มาเคาะประตูหน้าบ้านขอขนม แต่มันก็มีพวกเด็กที่มันซน ๆ เวลามา ก็มาไม่สุภาพ หากเราไม่ให้ขนม มันก็จะปาไข่ใส่ประตูบ้าน อะไรประมาณนั้น บ้านเราเรียก "เด็กน้อย หน้ามึน"

วันฮัลโลวีน เราไม่ได้อยู่บ้้านตัวเอง ตอนนั้นอยู่บ้านญาติพี่แดนที่นอร์เวย์ บ้านผู้ชายอ่ะ เลยไม่ค่อยมีขนมหวานตุน มีแต่หมากฝรั่ง ก็ให้หมากฝรั่งเด็กไป อันนี้เราว่า ขำกว่าให้ฮอล อีกอ่ะปุ๊กกี้

ปุ๊กกี้อยู่บ้านใหม่ ตอนนี้ทำอะไรอยู่ หรืออ่านหนังสือจ๊ะ ให้เราอยู่บ้านเฉย ๆ คงเหมือนจับลิงให้อยู่ในกรงอ่ะ เออ เมื่อเช้าเราทำ วินดาลูไก่ กินเป็นอาหารเช้า ไอ้น้องเด็กอังกฤษที่พักอยู่ที่บ้านเรา คงนึกว่าเราบ้า กินวินดาลูเป็นbreakfast เพราะปกติ เค้าจะกินขนมปังทาแยม แล้วก็กาแฟ ฮ่า ๆๆ ก็เราชอบเผ็ด ๆ อ่ะ รู้สึกว่ากินเผ็ด ๆ แล้วได้พลังงานดี

เหงา ๆ ก็เข้ามาคุย มาเมาท์กันได้นะปุ๊กกี้ อาทิตย์นี้ ช่วงกลางวันเราว่างตลอดเลย คงไม่ออกไปไหน เพราะขี้เกียจใส่เสื้อผ้าหลาย ๆ ชั้น แต่วันนี้ตอนบ่ายเราจะไปเรียนขับรถนะ

take care na Pookie!

เพื่อน..คนสวย...ทำไร...สบายดีไหม?

เอ่อ โทดๆๆ ทีแก
วันนั้นเค้ากินข้าวกันกะพี่ๆเพื่อนๆในบริษัท
ละแบตก็หมดอีก

งืมๆๆๆ จะฝากจริงๆ ก็คิดไม่ออกวุ้ย
ไม่เป็นไรแก ไว้หาโอกาสไปช็อปเองดีก่า
ห๊าๆๆ

เป็นไงบ้าง สบายดีมะเพื่อน

กี้...แกกลับเมืองไทยวันไหนอ่ะ
เผื่อจะฝากช็อปปิ้งก่อนแกมาซะหน่อย
คิดถึงๆ เมกาว่ะ

มันย้อนหลังไปนานเกินไปรึป่าว มันผ่านมาเป็นเดือนแล้วนะ ฮาโลวีนก็ไม่ได้ไปไหน แค่ไปเที่ยวผับ เออก็ปาตี้ผีน่ารักนิดหน่อย

happy Bd ย้อนหลัง พอดีไม่ค่อยมาใน hi5 เท่าไหร่ เลยลืมมาอวยพร อิอิ หล่อนก็ลืมอวยพรชั้นเหมือนกันแหละ อิอิ

กลับไทยเมื่อไหร่ โทรบอกด้วยแระกัน เด๋วจะไปหาเองเลย ^^

หวัดดีเจ้าปุ๊กกี้
เป็นไง ฮัลโลวีน มีเด็กมาปาไข่หน้าประตูป่าว แล้วสงกรานต์ได้ไปลอยกระทงที่ไหนไหม จริง ๆ แล้ว ไอ้ฮัลโลวีนเนี่ย มันมากจากอเมริกานะ ที่อังกฤษก็เล่นบ้าง แต่เราว่าที่เมกา คงเล่นแรงกว่านะ เราไม่ได้จัดปาร์ตี้อะไรที่อังกฤษ ได้แต่แกะฟักทองวางไว้หน้าบ้าน แต่เราก็ไปงานปาร์ตี้ฮัลโลวีนที่นอร์เวย์นะ เพราะญาติพี่แดนที่เราไปพักด้วย เค้าเป็นเจ้าของไนท์คลับ ก็เลยไปดูปาร์ตี้เค้าหน่อย ไม่ไหวเล๊ย เมาพับ เข็ดดื่มแอลกอฮอล์ไปนานเลยเรา

ย้ายเข้าบ้านใหม่แล้ว ดีใจด้วยนะ อิจฉาเห็นครัวใหญ่มาก ๆ อยากไปทำเค๊๋กอ่ะ ในครัวปุ๊กกี้อ่ะ เอาให้mess ไปเลย ฮ่า ๆๆ เก็บกด ที่บ้านครัวเล็ก

เที่ยวนอร์เวย์ก็สนุกดี เราไป Oslo เมืองหลวงของเค้า ตอนที่ไปหิมะยังไม่ตก แต่ก็หนาวสุดขีด เราไปเดินขึ้นเขากัน 15 กม. ต้่นไม้ใบหญ้าในเขา มันเป็นน้ำแข็งหมดเลย เพราะหนาวติดลบ เวลากลางวันจะสั้นกว่ากลางคืนนะ แต่ออสโลเป็นตอนใต้ของนอร์เวย์ ก็เลยไม่มืดตลอดเวลาเหมือนตอนเหนือนะ คนไม่ค่อยเยอะวุ่นวายเหมือนอังกฤษ ไม่ปนคนหลาย ๆ ประเทศ คนนอร์เวย์ชอบกินอาหารดี ๆ เราแทบจะไม่เห็นคนอ้วนเลยล่ะ โอ๊ย เล่าแล้วยาว เดียวเราจะอัพเดทบันทึก แล้วค่ะเข้าไปอ่านนะ

ไปแล้วนะปุ๊กกี้ ค่อยมาคุยกันใหม่

สุขสันต์วันเกิดนะค๊า (ย้อนหลัง) อิอิ


มีความสุขมากๆจ้า

สุขสันต์วันเกิดนะกี้
กลับมาเร็วๆ นะ
คิดถึง
แล้วจะมีไรฝากถึงติ๊กป่าว
มันแต่งวันที่ 15 พ.ย. แต่งวันเกิดมันพอดี

สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังจร้า ปุ๊กกี้